علي‌اكبر سرفراز در سال 1306 در ملاير به دنيا آمد. پس از اخذ ديپلم به تدريس پرداخت و در سال 1322 به تهران منتقل شد و در سمت رياست آموزشگاه‌هاي تهران در نقاط محروم خدمات ارزنده‌اي را ارايه كرد. استاد سرفراز ليسانس باستان‌شناسي را با درجه عالي از دانشگاه تهران دريافت كرد و به عنوان زبده‌ترين دانشجو به اداره كل باستان‌شناسي معرفي شد. وي طبق دعوت و بورس يونسكو براي ادامه تحصيل در زمينه موزه‌گرافي و حفاظت آثار سنگي به كشورهاي مختلف از جمله انگلستان، امريكا و مكزيك سفر كرد و از دانشگاه نيويورك موفق به دريافت دانشنامه معادل PHD شد.
دكتر سرفراز مطالعه بر روي آثار باستاني و حفاظت اشياء و مرمت بناهاي تاريخي را در موزه‌هاي مختلف انگلستان، آمريكا، آلمان، مكزيك، چين و فرانسه ادامه داد. وي با كوشش و پشتكار خستگي‌ناپذير كار بررسي و تحقيق و مطالعه باستان‌شناسي را آغاز كرده، بيش از 23 سال از عمر خود را در كاوشهاي ميداني و صحرايي صرف كرد. حاصل تلاش‌هاي وي از سال 1344 تا كنون ثبت 430 اثر در فهرست ملي است.
از دكتر سرفراز ده‌ها عنوان كتاب و مقاله به چاپ رسيده است؛ كتاب‌هاي «تخت سليمان؛ راهنماي آثار باستاني جزيره خارك» و «سكه‌هاي ايران: از آغاز تا دوران زنديه» به كوشش سازمان «سمت» منتشر شده است. وي در حال حاضر علاوه بر تدريس در دانشگاه‌ها و همكاري با سازمان ميراث فرهنگي كشور، مديريت گروه باستان‌شناسي سازمان «سمت» را نيز بر عهده دارد.
«باستان‌شناسي و هنر دوران تاريخي: ماد، هخامنشي، اشكاني، ساساني»، «راهنماي جزيره خارك»، «شهرهاي ايران»، «سنگ نوشته‌ ميخي اورامانات»، «راهنماي آثار باستاني بيشاپور»، «روش‌شناسي نقد كتاب‌هاي تخصص باستان‌شناسي» از جمله ديگر كتاب‌ها و مقالات سرفراز است.